Aangezien bepaalde longaandoeningen vergelijkbare klachten geven als hartfalen, en hartfalen en een longaandoening beide tegelijkertijd aanwezig kunnen zijn, kan uw arts besluiten een longfunctie-onderzoek te laten verrichten.

Met een longfunctie-onderzoek wordt nagegaan hoe uw longen werken. Het belangrijkste longfunctie-onderzoek is spirometrie. Hierbij wordt gemeten hoeveel lucht u in en uit uw longen kunt ademen, en hoe snel u dat doet.

Voor de meeste longfunctieonderzoeken krijgt u een neusklem op zodat er tijdens het onderzoek geen lucht de neus in of uit kan. U wordt vervolgens gevraagd om te ademen door een mondstuk dat is aangesloten op een meetapparaat (spirometer).

Er wordt uitgelegd wat u moet doen, zoals zo diep mogelijk inademen en dan vervolgens zo snel en krachtig mogelijk uitademen.

De nauwkeurigheid van het onderzoek hangt af van hoe goed u alle instructies opgevolgt. De longfunctielaborant die de test uitvoert zal u wellicht aansporen om diep te ademen tijdens het onderzoek, om zo de beste resultaten te krijgen.

Na de onderzoeken moet u misschien hoesten of voelt u zich even een beetje licht in het hoofd, maar u kunt gelukkig tussen de onderzoeken door even uitrusten.

Het longfunctieonderzoek duurt circa 5 tot 15 minuten, afhankelijk van het aantal onderzoeken.

De resultaten helpen uw dokter om:

  • de oorzaak van de ademhalingsproblemen vast te stellen
  • eventuele longaandoeningen te diagnosticeren, zoals chronisch obstructief longlijden (COPD) of astma
  • de effectiviteit van de behandeling voor uw longaandoening te beoordelen indien u daar een behandeling voor krijgt

Terug naar Gangbare onderzoeken bij hartfalen