Hartfalen is bij iedere patiënt anders: welke delen van het hart zijn aangedaan en welke klachten er zijn, maar ook wanneer het hartfalen optreedt, kan enorm verschillen. Om die reden worden verschillende medische termen gebruikt om de verschillende soorten hartfalen exact te omschrijven. Het is enorm belangrijk om het soort en de oorzaak van het hartfalen vast te stellen, omdat dit de behandeling bepaalt. Een exacte diagnose kan lastig zijn aangezien de symptomen sterk op elkaar kunnen lijken. Alle soorten hartfalen veroorzaken bijvoorbeeld kortademigheid, vermoeidheid en enige mate van stuwing, doorgaans in de longen maar ook in andere delen van het lichaam, zoals de lever, darmen, nieren en onderste ledematen.

Acuut hartfalen ontwikkelt zich plotseling en de symptomen zijn in eerste instantie ernstig. Acuut hartfalen kan volgen na een hartaanval, die schade heeft toegebracht aan een deel van uw hart. Het kan ook worden veroorzaakt doordat het lichaam plotseling niet meer het vermogen heeft chronisch hartfalen te compenseren. Als u acuut hartfalen ontwikkelt, kan dat in eerste instantie ernstig zijn, maar dit kan slechts korte tijd duren en snel verbeteren. Het vereist doorgaans behandeling en toediening van medicijnen via een injectie (intraveneus).

Chronisch hartfalen komt vaak voor. Symptomen verschijnen langzaam in de loop der tijd en worden geleidelijk erger.

Als symptomen, zoals kortademigheid, in een korte tijdsperiode erger worden bij een patiënt met chronisch hartfalen, dan noemen we dit een episode van acute decompensatie. Deze episoden moeten vaak in het ziekenhuis worden behandeld en zouden daarom vermeden moeten worden. Heartfailurematters.org kan u helpen ziekenhuisopname te voorkomen.

Bedenk dat hartfalen kan worden veroorzaakt of verergeren door een onregelmatig hartritme of een snelle hartslag, aangezien dit het goed vullen van de kamers belemmert. Het is belangrijk om dergelijke triggerfactoren op te merken om ze te kunnen behandelen en in de toekomst te voorkomen.

Linkszijdig hartfalen betekent dat het vermogen van de linkerhartkamer, die bloed door het lichaam pompt, is afgenomen. Hierdoor moet de linkerkamer harder werken om dezelfde hoeveelheid bloed te pompen.

Er zijn twee soorten linkszijdig hartfalen:

  • Systolisch falen: De linkerkamer heeft niet de kracht om genoeg bloed de circulatie in te duwen.
  • Diastolisch falen: De linkerkamer kan niet normaal ontspannen omdat de spier stijver is geworden en het vullen verstoord is geraakt.

De term ejectiefractie wordt gebruikt om de kracht van de kamers en het vermogen om bij elke slag leeg te raken te beschrijven. Het kan op vele manieren worden gemeten, maar meestal wordt dit gedaan middels echocardiografie. Als het pompvermogen van de kamer is afgenomen, wordt dit vaak HFrEF (Heart Failure with reduced Ejection Fraction) of hartfalen met verminderde ejectiefractie genoemd. Als het primaire probleem abnormale ontspanning tijdens de diastole is, wat het vulvermogen verstoort, wordt meestal de term HFpEF (Heart Failure with preserved Ejection Fraction) of hartfalen met behouden ejectiefractie genoemd. Er is vaak overlap tussen deze aandoeningen met zowel verminderd vermogen om te legen als te vullen.

Bij rechtszijdig hartfalen is de rechterpompkamer of -ventrikel, die bloed naar de longen pompt, aangetast. Dit kan het gevolg zijn van spierletsel, zoals een hartaanval in de rechterventrikel, schade aan de kleppen aan de rechterkant van het hart of verhoogde druk in de longen.

Hartfalen treft echter meestal beide zijden van het hart en wordt dan biventriculair hartfalen genoemd.