© DIPEx (www.healthtalkonline.org)

Μου πήρε πολύ χρόνο για να συνέλθω. Νομίζω ότι συναισθηματικά βασανιζόμουν για έξι μήνες ως αποτέλεσμα αυτής της κατάπτωσης, και για τους επόμενους τρεις ή τέσσερις μήνες παρότι λειτουργούσα γενικά, ήμουν σε άδεια ασθενείας από τη δουλειά αλλά έκανα οικιακές δουλειές, πήγαινα για ψώνια, ξέρετε, τα συνηθισμένα. Αλλά είχα σίγουρα χάσει κάτι, είχα χάσει σίγουρα τη ζωηράδα μου, την οποίο δεν μπορούσαμε να βρούμε ούτε κάτω από τον καναπέ, κοιτάξαμε. Το κίνητρό μου, και ξέρετε, νομίζω ότι ήμουν λίγο καταπτοημένη και ξέρετε, απλά αναρωτιόμουν αν αξίζει να συνεχίσω έτσι. Και κάπως κατακάθισα, έτρωγα και χαζολογούσα, και πήρα βάρος και γενικά ένιωθα μίζερη. Αλλά ευτυχώς, μετά τα Χριστούγεννα, βρήκα πάλι κάπου τη ζωηράδα μου, επέστρεψε από το πουθενά, και μαζί επέστρεψε το κίνητρο να ζω και άρχισα να νιώθω καλά, νομίζω. Αισθανόμουν καλύτερα από όσο ένιωθα τα τελευταία 3 χρόνια, που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.