<imgname=""alt=""vgn_ext_params=""src="/file_source/HeartFailureMatters/Images/EN/PatientExperience/francois_lg.jpg" class=topImage />

Φρανσουά, Γαλλία

Ας ξεκινήσω την ιστορία μου, λέγοντάς σας ότι ήμουν οδηγός φορτηγού και είχα πολύ έντονη επαγγελματική ζωή.

Το καλοκαίρι του 1976, ένα καλοκαίρι με τρομερή ζέστη, σε ηλικία μόλις 33 ετών, άρχισα να νιώθω πολύ κουρασμένος, ακόμα και στις διακοπές μου. Επισκέφτηκα τον οικογενειακό μου γιατρό κι αυτός με έστειλε να δω έναν καρδιολόγο. Σε αυτό το ραντεβού έλαβα την 'πρώτη μου διάγνωση' για καρδιακό πρόβλημα, το οποίο ήταν πιθανότατα μια στένωση σε μία από τις στεφανιαίες αρτηρίες μου που προκλήθηκε από το κάπνισμα. Νοσηλεύτηκα για 10 ημέρες και ξεκίνησα την πρώτη μου θεραπεία: αντιθρομβωτικά χάπια δύο φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ, και τακτικές εξετάσεις αίματος. Μετά από μια αναρρωτική άδεια 9 μηνών, ένιωθα πραγματικά άχρηστος και η μεγαλύτερη επιθυμία μου ήταν να ξεκινήσω πάλι να δουλεύω. Έτσι επέστρεψα στην εργασία μου, κάνοντας την ίδια δουλειά.

Ένα χρόνο αργότερα, υποβλήθηκα σε στεφανιογραφία. Αυτήν τη φορά έλαβα μια 'νέα διάγνωση' για μυοκαρδιοπάθεια. Με συμβούλευσαν να περιορίσω τις δραστηριότητές μου και να μην εργάζομαι υπερβολικά. Καθώς έχω ισχυρό μαχητικό πνεύμα, δεν άκουσα καμία από αυτές τις συστάσεις. Συνέχισα να εργάζομαι το ίδιο σκληρά, γιατί ήθελα να είμαι καλός πατέρας και να παρέχω τα πάντα στην οικογένειά μου.

Η θεραπεία και η υποστήριξη από το Καρδιολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου της Nantes με βοήθησε να αντιμετωπίσω ικανοποιητικά την αρρώστια μου μέχρι την ηλικία των 51 ετών. Εκείνη τη χρονιά έπαθα το πρώτο επεισόδιο ταχυκαρδίας, που συνοδεύτηκε από λιποθυμία. Επέστρεψα στο νοσοκομείο και πήρα την πρώτη μου επαγγελματική απογοήτευση -δεν μου επιτρεπόταν πια να οδηγώ φορτηγό. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο για μένα, αλλά δεν τα παράτησα εντελώς, αντιθέτως εργάστηκα σε διάφορες άλλες δουλειές.

Σε ηλικία 57 ετών υποβλήθηκα σε εμφύτευση καρδιακού απινιδωτή. Αυτό μου έσωσε τη ζωή σε αρκετές περιστάσεις. Ήξερα όμως ότι μου απέμενε μόνο μία λύση: η μεταμόσχευση καρδιάς.

Στα 63 μου χρόνια, έκανα έναν προμεταμοσχευτικό έλεγχο και ήμουν πολύ χαρούμενος. Η μόνη μου ανησυχία ήταν μήπως δεν ήμουν κατάλληλος για μεταμόσχευση. Έτσι ήταν μεγάλη ανακούφιση όταν έμαθα ότι είχα μπει στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση. Τον Οκτώβριο του 2005 με συμβούλευσαν να έχω πάντα μαζί μου το κινητό μου τηλέφωνο, καθώς μπορεί να μου τηλεφωνούσαν οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας. Από εκείνη την ημέρα ξεκίνησε μια ατέρμονη αναμονή, με συχνές νοσηλείες και τακτικές εξετάσεις. Η υγεία μου επιδεινωνόταν, αλλά η ελπίδα με βοηθούσε να συνεχίζω ακόμα κι αν μερικές φορές πίστευα ότι η μεταμόσχευση δεν θα γινόταν εγκαίρως.

Στις 4 Ιανουαρίου του 2006, έλαβα το πολυαναμενόμενο τηλεφώνημα και μου ζητήθηκε να βρίσκομαι στο Νοσοκομείο St-Herblain Laenec, στο τμήμα μεταμοσχεύσεων, σε δύο ώρες (130 μίλια μακριά από το σπίτι μου). Ήταν πολύ αγχωτικό, ίσα που πρόλαβα να καθησυχάσω τη γυναίκα μου και να της πω να μην ανησυχεί και ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Το άγχος έκανε τη διαδρομή να φαίνεται ατελείωτη. Όταν έφτασα στο St-Herblain, ήμουν πολύ χαρούμενος. Δυστυχώς, η εγχείρηση δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί, χωρίς να ξέρω γιατί. Πολύ απογοητευμένος, επέστρεψα στο σπίτι. Σας διαβεβαιώνω ότι αυτή η απογοήτευση είναι πολύ πιο οδυνηρή από το άγχος. Η αναμονή ξεκίνησε πάλι από την αρχή. Κατά διαστήματα έχανα την ελπίδα μου, νόμιζα ότι θα πέθαινα λόγω έλλειψης δωρητών.

Έφτασε το τέλος του Ιουνίου και ήδη αντιμετώπιζα όλο και περισσότερα προβλήματα αρρυθμιών που με έστελναν πάλι στο νοσοκομείο. Ένιωθα ότι το τέλος πλησίαζε. Στις 2 Ιουλίου, με είχε επισκεφτεί η γυναίκα μου και στις 3 μ.μ. η ιατρική ομάδα ανακοίνωσε τα εξής: "Κύριε Γιάουεν, έχουμε ένα μόσχευμα για εσάς."

Όταν μπήκα στο χειρουργείο, ήμουν πολύ χαρούμενος και ευδιάθετος. Έκανα τη μεταμόσχευση και όλα πήγαν εξαιρετικά καλά. Έμεινα στο νοσοκομείο μόνο 4 εβδομάδες και μετά ακολούθησε μια σύντομη περίοδος αποκατάστασης στο κέντρο Kerpape Centre στο Lorient. Δέκα μήνες μετά τη μεταμόσχευση, ένιωθα πάλι νέος. "Η ζωή είναι ωραία!"

Χωρίς την υποστήριξη της γυναίκας και των παιδιών μου και την ικανότητα του προσωπικού στο νοσοκομείο St-Herblain Laennec, δεν θα είχα ποτέ την ευκαιρία για μια νέα ζωή. Συγχαρητήρια και πολλές ευχαριστίες στο Καρδιολογικό Τμήμα, που μου έδωσε τη δυνατότητα να ζω ευτυχισμένος με την οικογένειά μου.

Σε όλους όσοι ενδιαφέρονται, θα συνέστηνα θερμά να εμπιστεύεστε την ιατρική. Εγώ ποτέ δεν θα πίστευα ότι ένα ιατρικό τμήμα θα ασχολιόταν τόσο πολύ με τις ζωές των άλλων.

Για να διαβάσετε άλλες ιστορίες, κάντε κλικ στα παρακάτω ονόματα.

Τεό, Ολλανδία 
Νικ, Ολλανδία

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, επισκεφτείτε αυτήν τη σελίδα: Μεταμόσχευση καρδιάς